Agamar Crea Proyecto De Seguridad Para Mariscadoras/es

El primer viaje de la ministra de Agricultura, Pesca y Medio Entorno, Isabel García Tejerina, a Galicia fue más que la anunciada visita institucional a los médanos de Cambados para revisar el duro trabajo del marisqueo que administra una agrupación integrada prácticamente por mujeres. Tras un recorrido en navío para conocer la cadena de producción de mejillón en bateas, García Tejerina abandonó las Rías Baixas con unas concluyente reivindicaciones suscritas por las once cofradías de la ría de Arousa donde le charlan de “una situación lamentable, sin precedentes” que ha provocado más de diez millones de euros en pérdidas.

Acompañada por la conselleira de Medio Rural y también do Mar, Rosa Quintana, la ministra escuchó a pie de playa a la presidente de las mariscadoras y patrona mayor de la cofradía, María José Cacabelos, que calificó de “momentos muy duros” la situación de los bancos marisqueros y solicitó la cooperación de todos para “recuperar los recursos heredados de los ancestros y que ha costado tanto trabajo sostener a flote”.

Como portavoz del ámbito en una de las zonas de pesca y extracción de moluscos más representativa, y una de las que no se ha cerrado al marisqueo, la presidente de la agrupación contó las causas del caiga de la producción, empezando por la mortandad, desde hace un par de años, del berberecho por la infección de un parásito ignoto hasta ese momento, la introducción de especies foráneas como la almeja japónica o bien la perturbación de los ecosistemas por la acción de los embalses provocando descensos de los niveles de salinidad o bien la polución de aguas residuales. “Necesitamos más sacrificios [de la Administración] y todos debemos trabajar unidos pues de esto vivimos miles y miles de familias y deseamos que prosigan haciéndolo nuestros nietos”, afirmó Cacabelos. También han dicho que están pasando una serie de robos a los armazenes donde son guardados los mariscos y que ya no saben lo que hacer, pues está perdiendo mucho dinero con los robos. Uno de los intentos para contener los robos ha sido solicitar la ayuda de un grupo de cerrajeros de la ciudad de Barcelona que son especializados en todo lo relacionado a la seguridad, ya que en Galicia no hay muchos cerrajeros profesionales y económicos. La empresa de Cerrajeros ha instalado puertas blindadas y cambiado las cerraduras de cada armazen para intentar evitar que los robos a los mariscos sigan perjudicando a las mariscadoras de Galicia.

Para García Tejerina “el futuro del ámbito pasa por el desarrollo sostenible”, vigilancia más fuerte de los productos y control de los recursos naturales que son “el pan del futuro”. Resaltó el trabajo que se hace en Galicia para supervisar y asegurar los productos que llegan al consumidor, y aseveró que “ahora mismo las bateas son las piscifactorías de mejillón, mas ya hay interesantes proyectos de innovación para diversificarlas a otras especies”.

Rosa Quintana se mostró persuadida de poder hacer en frente de la epidemia que padece el berberecho si bien aceptó que no hay un pronóstico sobre en qué momento va a quedar controlada claramente. “Soy optimista por naturaleza y considero que seremos capaces de superar este inconveniente como lo hemos hecho con otros casos de parásitos que han venido de fuera, por servirnos de un ejemplo con la ostra que estuvo perjudicada por uno que vino de Francia, y conseguimos que se hiciera resistente a la enfermedad si bien no podemos entregar plazos”, afirmó la conselleira.

Quintana resaltó que en el proceso de mortandad del berberecho influyeron los cambios de salinidad de las ciclogénesis del pasado año, que lo desgastaron y también hicieron más frágil a la enfermedad. “Son ciclos por descensos de salinidad que no se habían registrado ya antes en la historia”, afirmó, “pero este año estoy persuadida de que vamos a tener un repunte de la producción por el hecho de que el invierno no ha sido tan duro”.

Los patrones mayores expusieron a la ministra las primordiales causas del deterioro de los recursos marisqueros, empezando por la polución desmandada de vertidos industriales y familiares o bien pesticidas que se encauzan a la ría y que inciden en la cadena trófica. Asimismo pusieron el acento en la ineficacia de la vigilancia por la parte de la Administración, “lo que provoca”, afirmaron, “la aparición en los mercados de productos de incierta trazabilidad”.

Calificaron el control de la ría de “nulo o bien ineficaz al no ser capaz de contener el avance del furtivismo” y propusieron favorecer un cambio de actitud de la Administración en frente de la imposición de cuotas, periodos de pesca, reglamentos de tallas y empleo de artes tradicionales, como mayor competencia en la administración de las cofradías.

“Miles de familias a lo largo de generaciones han explotado con dignidad los recursos que la ría ha ofrecido a sus gentes, y también industrias como las transformadoras, el comercio o bien el turismo se han nutrido de ella”, apuntaron los portavoces del ámbito. “Somos herederos de una de las rías más productivas del planeta y tristemente, en los últimos tiempos, contemplamos con impotencia el deterioro que asola nuestros recursos y con esto nuestras economías”.

“Señora ministra”, afirmaba el escrito que le entregaron, “con esta carta solo pretendemos poner en conocimiento una situación lamentable, sin precedentes, en nuestra historia (…) Podríamos continuar contando una larga lista de inconvenientes que nos afectan, mas aumentaríamos el desánimo y el desasosiego de nuestras gentes”.

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario

AGAMAR ofrece a súa visión sobre a pesca a pequena escala nunhas xornadas europeas celabradas en Copenhagen

natalia laiño

No pasado mes de Marzo desenvolveuse en Copenhagen unhas xornadas europeas sobre a Pesca a pequena escala en Europa nas que participou a presidenta de AGAMAR, Natalia Laiño, en representación da executiva do WFFP (Foro Mundial dos Pobos Pesqueiros). Durante catro días discutíuse a introdución das Directrices Voluntarias (VG) da FAO entre representantes de diversas organizacións e institucións de varios países do mundo como os Estados Unidos, Mauritania, Uganda, Filipinas, Africa do Sul, Francia, Islandia, Noruega, Indonesia, Suecia, Italia, Alemaña, Bélxica e a propia Dinamarca.

Nos diferentes grupos de traballo debatiuse sobre a importancia e o papel das comunidades pesqueiras tradicionais coa intención de presentar unha visión europea sobre estas Directrices plasmadas en diferentes presentacións, discusións plenarias e grupos de discusión. Presentacións que correron a cargo de Naseegh Jaffer, do WFFP e de Brian O’Riordan, do ICSF.

Ademais deste obradoiro de traballo sobre a FAO, tamén se desenvolveu unha conferencia sobre a reforma da Política Común de Pesca da UE (PCP) realizada no Christiansborg (Parlamento dinamarqués) coa participación de membros deste Parlamento, do Parlamento da UE, e de grupos da sociedade civil e académica.

A proposta de AGAMAR

Pola súa parte AGAMAR presentou un documento no que se ofrece unha perspectiva galega sobre a pesca tradicional ou a pequena escala destacando a importancia deste tipo de pesca dentro do contexto europeo e mundial. Así salientase que a pesca a pequena escala é xeradora de riqueza e emprego para as comunidades locais, ademais de ser unha actividade ambientalmente sustentábel e enormente eficiente. Tamén se deu a coñecer a realidade de Galicia como a principal área pesqueira da Unión Europea e a necesidade de que o marco legal europeo se adapte, recolla e facilite todas as modalidades de pesca galegas.

Na parte final do documento AGAMAR reafirmase na necesidade da solidariedade entre os pescadores a pequena escala en Europa, e cos do resto de países do mundo, como un dos motores da mellora social para as diferentes comunidades. O pequeno relatorio finaliza reafirmando as achegas feitas a través do ‘Comité de Pesca da FAO’ (COFI) para a elaboración desta ‘Guía internacional Voluntaria’.

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario

AGAMAR mostra a súa solidariedade coas mariscadoras que están a ser acosadas

mariscando

Mariscadoras traballando

Nos últimos meses as mariscadoras da Ría de Arousa teñen padecido diversas actuacións de acoso e intimidación co obxectivo de amedrentalas mentres realizan as súas labores de extracción e vixilancia nos areais. Fronte a estes feitos a Asociación Galega de Mariscadoras quere manifestar publicamente a súa máis firme repulsa e condena, así como un enérxico apoio aos homes e mulleres que son vítimas destas accións de acoso.

Na semana pasada tívose coñecemento dun novo caso deste tipo que se une unha serie que xa se está alongando demasiado. Trátase de Manuela Torrado, de Abanqueiro, a quen lle cortaron as rodas do seu vehículo particular mentres traballaba na praia de Mañóns, e coa que queremos mostrar a nosa completa solidariedade. AGAMAR dará cumprido apoio a esta nova vítima, poñendo os recursos da asociación ao seu servizo, e non cesará no empeño de denunciar ante a opinión pública este tipo de intimidacións que están a sufrir as mariscadoras.

Non se pode permitir que unha actividade económica de carácter produtivo, como é o caso do marisqueo, estea a converterse nunha profesión de risco, como semella estar acontecendo. Diante desta situación AGAMAR quere denunciar a desprotección das mariscadoras e esixirlle ás autoridades competentes que poñan todo o seu empeño e medios para deter e xulgar aos culpables destes actos.

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario

Confírmanse as irregularidades e ratifícase a obriga de repetir as eleccións da Federación de Confrarías de Pontevedra

tsxg

TSXG

O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia ven de desestimar o recurso presentado pola Xunta contra a decisión do Xulgado do Contencioso-Administrativo nº 3 de Pontevedra que en Maio do 2011 anulou as eleccións celebradas no 2009, confirmando as irregularidades cometidas nese proceso electoral. Os feitos foron denunciados polo patrón maior de Bueu, José Manuel Rosas, que se enfrontaba naquela convocatoria a José Antonio Gómez Castro que resultou, fraudulentamente, gañador.

O propio Rosas foi quen levou o proceso aos tribunais despois de comprobar que a Consellaría do Mar, a responsable de vixiar pola limpeza do proceso, tivese desestimado todas as alegacións presentadas diante das irregularidades que se tiñan producido. En maio do ano pasado xa os xuices recoñeceron que estaba probado a existencia de “inclusións indebidas” nos censos e que polo tanto votaron persoas que non tiñan ese dereito. Agora o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, ratifica esta decisión e sentencia que estas eleccións terán que repetirse.

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario

‘Oportunidades e futuro da pesca Tradicional e do marisqueo’ un artigo de Natalia Laiño

ip85

Industrias Pesqueras, nº especial de Abril

Artigo publicado orixinalmente no nº2039-2040 de Industrias Pesqueras

Se tivésemos que indicar algúns dos principais protagonistas da historia de Galicia dos últimos 85 anos, sen dúbida ningunha, poderíamos sinalar ao Mar como un deles. As galegas e os galegos somos un pobo fundamentalmente marítimo que sempre se desenvolveu mirando ao seu litoral, nunha simbiose da que teñen xurdido moitos dos nosos principais rasgos e características. Como consecuencia desta profunda relación directa as e os traballadores do medio mariño están dotados dun coñecemento profundo, asentado durante varias xeracións, que dificilmente se encontra noutras partes do mundo. As nosas rías funcionan como base dunhas relacións sociais e económicas que non só inflúen nas vilas e aldeas mariñeiras, conformando un ecosistema medio ambiental e humano único. Un espazo que é escenario de numerosas actividades económicas centradas no comercio, no turismo, na construción naval, ademais de na pesca e no marisqueo. Sectores ao redor dos que se desenvolve e multiplican as actividades para dar emprego e crear riqueza a unha porcentaxe moi elevada da nosa poboación.

Como país fundamentalmente marítimo, Galicia concentra o 50 % do total da flota pesqueira española, que á súa vez é o 25 % da Europea. Unha pequena rexión marítima europea que concentra o 15 % do total do esforzo pesqueiro da Unión. Unha auténtica fazaña se temos en conta que con menos de tres millóns de habitantes correspóndense con pouco máis do 0,5 % do total da U.E. Cifras que demostran que o noso litoral é un auténtico motor económico no que, ao igual que no pasado, podemos encontrar diferentes saídas para esta crise que estamos a padecer. Mais para conseguir isto é preciso ser referente nas rutas das novas autoestradas do mar, conseguir un desenvolvemento turístico responsable e sustentable, revitalizar os estaleiros, concretar unha política pesqueira común que non nos afogue e -xa no que nos atinxe mais directamente a nós- potenciar o marisqueo e a pesca tradicional como grandes oportunidades económicas.

Resulta difícil de crer que, a pesar da crise, no marisqueo continuemos sen desenvolver todo o noso potencial, que os nosos areais continúen só ao 10% da súa capacidade produtiva de moluscos bivalvos e que a nosa pesca tradicional continúe sen o debido recoñecemento a nivel europeo. Estamos diante dun potencial produtivo que non deberíamos desaproveitar porque a nosa é unha actividade que funciona, fundamentalmente, como xeradora de emprego e captadora de capitais foráneos. Os postos de traballo créanse en Galicia e ademais cada emprego directo supón varios indirectos. A todo isto hai que incluírlle que a maiores dispomos dun produto dunha calidade inigualable e facilmente exportable que coas medidas de comercialización axeitadas pode expandirse, aínda máis, por diferentes mercados.

Desde AGAMAR temos clara esta importancia do Mar como protagonista do noso pasado colectivo así como o seu posicionamento como un dos principais actores tamén do noso futuro. Aínda que para desenvolver todo este potencial é imprescindible que mudemos a forma de ver o sector, sobre todo desde a administración galega. Hai que deixar de tratar o marisqueo e a pesca tradicional como un problema e comezar a ver neles unha oportunidade. A nosa asociación ten isto claro mais semella que, por desgraza, á Xunta non lle parece tan evidente isto. Non podemos permitirnos continuar a padecer unhas políticas públicas que se dediquen a afogar o sector en vez de tentar dinamizalo e potencialo. Necesitamos propostas e iniciativas concretas que poden ser postas en marcha inmediatamente como o establecemento dos puntos de venda centralizados por comarca ou a construción de criadeiros de ameixa autóctona para non termos que importar a semente. Así mesmo necesitamos que os nosos poderes público exixan na UE o recoñecemento do marisqueo como actividade profesional, así como das especies de moluscos bivalvos que se producen en Galicia como especies de interese comercial para Europa.

O futuro está aí e de nós depende como queremos afrontalo, aproveitando as nosas potencialidades ou deixándonos levar por políticas e dinámicas erróneas que só benefician a uns poucos e que non achegan nada para ampliar o benestar colectivo. Evidentemente AGAMAR aposta polo mar e polo noso futuro.

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario

Agamar denuncia a redución nun 20% das partidas para os servizos de vixiancia dos bancos marisqueiros e pesqueiros

vixiantes

Mariscadoras

A Asociación Galega de Mariscadoras/es (Agamar) ven de rexistrar na Consellería do Mar un escrito no que se lle recrimina a redución anunciada por Mar dun 20% das partidas económicas destinadas ó financiamento e execución dos servizos de vixiancia e asistencia técnica dos bancos marisqueiros e pesqueiros. Ó tempo que a Consellería propón un “período de reflexión” sobre estes recortes en canto ó número de persoal adicado a estes servizos, así como, o estudo de fórmulas mancomunadas que serían priorizadas e baremadas de forma porcentual.

Agamardenuncia que se pretenda implementar este tipo de medidas a un sector que está xa practicamente abandonado pola Administración, que está a sufrir a progresiva diminución de ingresos nas lonxas e os impagos e descubertos derivados de operacións mercantís por parte de compradores, comercializadores e particulares. Isto require medidas urxentes de apoio ás confrarías, cooperativas, organizacións de produtores e asociacións profesionais, todo o contrario ao que pretende a Xunta. Estas medidas de recortes axudarán ó estrangulamento económico, e case definitivo, dun sector que reclama e esixe medidas valentes de investimento e crecemento para o seu desenvolvemento.

Non obstante, como ven facendoAgamarhabitualmente, esta asociación non vai deixar de aproveitar o que eles chaman o período de “reflexión” para facer achegas a favor do sector sen mermar a estabilidade económica e financeira da Comunidade autónoma. Trátase de reorientar unha serie de recursos que xa existen a día de hoxe.

A primeira destas medidas é a creación dun fondo público autonómico de garantía que soporte os impagos que sufren as confrarías, cooperativas, organizacións de produtores… Rigor, obxectividade e rapidez debe ser o mecanismo máis eficaz e de máis frecuente utilización en conxunturas como a presente, en que as situacións de crise propician a aparición de débedas crediticias que esixen o máis urxente e debido amparo. Hai que evitar que os produtores de base que, noutro caso, se verían forzados non xa só a seguir longos procedementos xudiciais ordinarios ou concursais, moitas veces con total ineficacia nos seus resultados, senón, incluso, a non poder atender adecuadamente necesidades, en ocasións de carácter urxente, perentorias e obrigatorias para o bo fin do seu obxecto social.

Os recursos para dotar este fondo terían a súa orixe nas cantidades obtidas pola Administración a cargo da tarifa G-4 (servizos á pesca fresca, marisqueo e acuicultura mariña); as consignacións que se fixen nos Orzamentos galegos; e outras que se poidan prever nas leis.

Precisamente, en relación á taxa G-4, Agamardemanda na actual conxuntura o seu reinvestimento, en parte, no financiamento da vixiancia e asistencia técnica en xusta proporción ós recortes previstos pola Consellería.

A taxa G-4 imponse, en gran medida, sobre as transaccións comerciais das especies que se venden en lonxa, así como, destinado á contribución do uso de espacios portuarios.Agamar, en orde a mellorar e apoiar a xestión económica destas entidades, propón á Consellería do Mar a priorización e investimento dos ingresos recibidos por Portos de Galicia, que a fin de contas proceden do resultado do ciclo económico-produtivo da actividade extrativa, pesqueira e marisqueira, e a súa comercialización para oreintalos e canalizalos de modo preferente e, así, soportar a redución das partidas previstas para a vixiancia e a asistencia técnica dos biólogos contratados polas confrarías e demais asociacións, deixando aparcados outros investimentos portuarios que poderían agardar ata que se normalice a situación económica.

Ademais,Agamarconsidera que as medidas que pretende impoñer a Consellería, como o uso a tempo parcial ou fórmulas de servizos mancomunados, a priori, parecen incompatibles ou de difícil encadre no ordenamento xurídico e, por enriba, actuarían en detrimento directo e prexudicial da calidade e entidade dos servizos que necesita, imperativamente, o sector extractivo nestes momentos.

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario

Agamar traslada á Fiscalía gravacións de conversas que acreditarían unha presunta malversación de fondos públicos na Confraría de Cambados

cambados

Confraría de Cambados

A Asociación Galega de Mariscadoras/es (Agamar) ven de trasladar á Fiscalía unhas gravacións de conversas, coas súas transcripcións literais, mantidas polo patrón maior da Confraría de Cambados e presidente da Federación galega de confrarías, Benito González, con socios da Confraría cambadesa que acreditarían unha presunta malversación irregular de fondos públicos polo cobro ilegal de contías económicas para a vixilancia da confraría, sufragadas pola Consellería de Mar, a favor de intereses privados e o mantemento de contas correntes para recibir donativos á marxe da contabilidade da entidade.

Agamar lembra que xa hai uns meses esta asociación poñía en coñecemento da Fiscalía, a Consellería de Mar e o Tribunal de Contas a presunta percepción irregular de retribucións dinerarias de natureza pública recibidas por Benito González en calidade de presidente da Federación galega de confrarías e como patrón maior da Confraría de Cambados. A esta denuncia xa feita hai meses agora Agamar lle adxunta tamén as devanditas gravacións, co fin de ratificar e incidir nos feitos ante quen ten a responsabilidade de investigalos.

Agamar informa que estas gravacións proceden dun procedemento penal, que está levando a cabo a xuíza titular do Xulgado de Instrución número 1 de Cambados, nas dilixencias previas do procedemento abreviado número 160/20129. Nestas gravacións, que recollen conversas públicas mantidas entre o patrón maior de Cambados e socios da entidade, don Benito González recoñece no ano 2009 a disposición irregular de fondos públicos da Confraría de pescadores, a percepción de gratificacións económicas no seu propio beneficio a cargo da entidade, o cobro de percepcións económicas mensuais (2.000 euros) a titulares de bateas pola vixiancia a cargo do persoal da Confraría (cofinanciado pola Consellería exclusivamente para as autorizacións da Confraría), a existencia de contas correntes a nome de persoas particulares nas que se ingresaban “donativos” da Confraría sen precisar, nin declarar e sen figurar na contabilidade oficial e, en xeral, unha sistemática conducta de opacidade que permitía cobros e abonos presuntamente fraudulentos. Todo isto, omitindo o coñecemento por parte dos socios, da Tesourería da Seguridade Social e da Axencia Tributaria.

Curiosamente, ditos feitos xa foran denunciados polos socios do Pósito ante a Consellería do Mar e non fixo caso, argumentando a falta de competencia da Xunta para fiscalizar a disposición de diñeiro público en dita Confraría, entre outros pronunciamentos inconsistentes.

Agamar denuncia a actitude da Consellería que a día de hoxe non deu ningún tipo de reposta ás denuncias presentadas. Esta asociación considera que, a pesar de que xa están abertos dous procesos vía Fiscalía e Autoridade xudicial, a gravidade dos feitos e a contundencia das probas é tal que Mar debería intervir de xeito inmediato, aclarando, comprobando e xustificando, con absoluta transparencia, todas as actuacións denunciadas xa que ten a responsabilidade legal e ineludible de tutelar, non só ás confrarías de pescadores, senón tamén o funcionamento dos órganos de goberno das corporacións de dereito público como esta.

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario

Seguro do mal tempo

temporal-150x150O seguro sufragará os gastos derivados da imposibilidade de faenar os días de temporal, previa contratación cunha entidade aseguradora das elexidas pola Consellería de Pesca mediante concurso público. Os tomadores do seguro son as confrarías de pescadores e os beneficiarios, todos os que, ademáis de ter os permisos e cuotas ó día e non estar percibindo outra axuda polo mesmo motivo, estén asociados á confraría tomadora do seguro, tales como:

  1. Arrastreiros de litoral en caladoiros nacionais.
  2. Embarcacions de cerco en caladoiros nacionais.
  3. Embarcacions de artes menores.
  4. Percebeiros desde embarcación.
  5. Percebeiros a pé.

Quedando excluidos:

  1. A actividade de marisqueo realizada con arte de marisqueo desde embarcación.
  2. Calquera actividade a pé distinta da de percebeiro.
  3. Embarcacions dedicadas á acuicultura.
  4. Embarcacions auxiliares de calquer tipo.
  5. Unidades que pesquen en caladoiros comunitarios (altura). 6.- Unidades que pesquen en caladoiros internacionais (gran altura).

A Consellería de Pesca cunha dotación presupuestaria de 1.380.000.-€ sufragará o 70% do montante total da prima anual do seguro.-Temos na zona de descargas as ordes do concurso e a adxudicación do seguro onde aparece o formulario de solicitude.

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario

‘Do mar ao porto e do porto ao prato’, Genoveva Maneiro na web de Greenpeace

(*) Artigo publicado orixinalmente en http://www.greenpeace.org

Geno é mariscadora. Unha mariscadora é a persoa que apaña o marisco. Geno cóntanos que aprendeu o oficio da súa avoa, porque cando era pequeniña ía vela traballar e gustoulle a mar, gustoulle traballar coa natureza e ser a súa propia xefa. Geno non ten horarios, depende das mareas. 

Hai moitos anos os berberechos lle cruxían baixo os pés, agora debido á contaminación e á masificación da costa, cada vez é máis difícil ter unha boa captura. Na confraría de mariscadoras de Geno hai un biólogo que lles di canto poden apañar, e o tamaño mínimo. As mariscadoras están moi contentas co biólogo porque isto axuda a que se recupere a especie, e a que elas poidan seguir traballando.

Nas rías galegas hai moita actividade, as mariscadoras e os mariscadores a pé ou en barca, as pescantinas (mulleres dos pescadores), as conserveiras, as redeiras, os que arranxan os barcos e os pescadores artesanais, de cada posto no mar créanse catro en terra.

Durante o día de hoxe estaremos nunha destas rías, na Ría de Corcubión, favorecendo o encontro de políticos nacionais e pescadores artesanais, para que os primeiros coñezan, a través dos seus protagonistas, que é a pesca artesanal.

Imos visitar a pescadores que estarán a pescar con betas, arte pesqueira que se utiliza para capturar especies como pescadas, abadexo, salmonetes, xurelos e fanecas, noutra embarcación veremos como se capturan rodaballo, sepia e san martiño, outro dos pescadores anda ao xeito para a sardiña e para rematar a xornada pesqueira veremos como se capturan longueiróns en apnea.

A pesca artesanal en Galicia non é pouca cousa, representa o 87,66% do total da pesca galega, unhas 4092 embarcacións que enchen as rías galegas de peixe e marisco fresco. O marisqueo e a pesca de baixura, só en Galicia, xeran uns 30.000 postos de traballo directos. Concretamente onde estamos hoxe, no pobo de Corcubión hai uns 27 barcos de baixura que xeran uns 90 postos de emprego directos.

Para rematar a xornada de pesca artesanal, imos seguir o percorrido do peixe capturado, do mar ao porto, do porto ao prato. É moi importante dar un xiro no consumo e diversificar que comemos e como o cociñamos. Hoxe o artista dos fogóns Valentín Otero colaborou con Greenpeace e vainos  preparar tres pratos fríos: empanada de xurelo, sardiñas marinadas en pan de broa e pastel de escacho con algas. Un pracer artesanal e sustentable para os nosos padais!

Celia Ojeda (@Celia_Ojeda), responsable da campaña de Océanos de Greenpeace.
Vídeo: Raúl Alaejos

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario

‘Un fondo necesario’, un artigo de opinión de Natalia Laiño

natalia

Natalia Laiño

Garantir uns mínimos de seguridade é un factor de máxima importancia para viabilizar calquera tipo de actividade económica. Por desgraza, conseguir unha seguridade ao cento por cento é imposible, e aínda menos nestes tempos de incerteza e inestabilidade económica e social. No caso dun sector como o marisqueiro e pesqueiro esta inseguridade multiplícase por dúas causas fundamentais: a progresiva diminución de ingresos nas lonxas, e as cada vez máis habituais faltas de pago e descubertos derivados das operacións mercantís por parte de compradores, comercializadores e particulares.

A primeira das causas ten que ser combatida desde a optimización e mellora de todo o proceso de venta e comercialización dos produtos do Mar para que sexan máis atractivos e máis competitivos no mercado. Aínda que todo o traballo ben feito pode virse abaixo no caso de se agudizar a outra das causas de inseguridade do sector: os impagos.

Desde AGAMAR queremos lanzar unha proposta para combater este problema, que cada vez repercute dun xeito máis negativo ata o punto de poder converter a actividade en inviable para algunhas persoas. Necesitamos propostas que, sen mermar a estabilidade orzamentaria e financeira de Galicia, permitan reorientar algúns dos recursos actuais para que funcionen dun xeito máis eficiente.

Como primeira medida propomos crear un fondo público de carácter galego que garanta e soporte estes impagos sufridos por confrarías, cooperativas, organizacións de produtores, etc. Un colchón económico que permita ese mínimo horizonte de seguridade para poder resistir as situacións e conxunturas negativas provocadas polas faltas de pagamento. También vamos a solicitar los servicios de los cerrajeros para ayudarnos con la seguridad de las instalaciones de las industrias y para que se encarguen de copiar llaves de coches para dejarlas de reserva en las industrias y así facilitar el desplazamiento y etc…  É imprescindible garantir que os produtores podan facer fronte os gastos e necesidades perentorias e obrigatorias para o desenvolvemento da súa actividade profesional.

Un fondo necesario que, ademais, podería financiarse, en parte, a través da recadación obtida mediante o cobro da tarifa G-4 de servizos á pesca fresca, marisqueo e acuicultura mariña. Implementar esta medida sería sinónimo de rigor e eficacia na administración dos recursos públicos así como de reinvestimento dos impostos recadados para o beneficio colectivo.

– Artigo de opinión publicado orixinalmente en La Voz de Galicia (Edición do Barbanza)

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario